Achter de schermen van het Dutch Pony Championship zorgt o.a  Marjolijn Willems ervoor dat bijzondere verhalen uit de ponywereld worden vastgelegd en gedeeld. Als fokker van succesvolle New Forest pony’s onder de stalnaam Blue Forest, bestuurslid binnen het Nederlands New Forest Pony Stamboek én schrijver van interviews en artikelen, is zij al jarenlang nauw betrokken bij de pony- en paardensport.
Met haar passie voor fokkerij, haar oog voor de mens achter de sport en haar liefde voor het vertellen van inspirerende verhalen, weet Marjolijn de ervaringen, kennis en visie van juryleden, deelnemers en betrokkenen op een toegankelijke manier over te brengen. In dit interview vertelt zij over haar achtergrond, haar rol binnen het Dutch Pony Championship en wat haar zo aanspreekt in de ponysport.

Kun je iets vertellen over jezelf?
Mijn naam is Marjolijn Willems. Ik ben getrouwd en moeder van twee dochters van begin twintig. We wonen in de provincie Groningen, waar ik vanuit huis werk als zelfstandig ondernemend gastouder.
Ons hele gezin is besmet met het ‘ponyvirus’. We hadden al twee KWPN-paarden en in het verleden ook Friezen. In 2011 kochten we de New Forest-merrie Sharon als rijpony voor onze oudste dochter. Al snel ontdekten we dat zij niet alleen een fijne pony was om mee te rijden, maar ook een uitzonderlijk goede fokmerrie. Zo zijn we eigenlijk de fokkerij ingerold.
Onder de stalnaam Blue Forest fokken we hobbymatig New Forest pony’s, voornamelijk in de kleine maat. Inmiddels hebben we vier goedgekeurde kleine maat dekhengsten gefokt: Blue Forest Sharon’s Star, Blue Forest Butterfly, Blue Forest Primeur en Blue Forest Spotlight. Daarnaast hebben we meerdere (voorlopig) kroonmerries, stermerries en sterruinen gefokt.
Onze stammoeder Sharon heeft een enorme invloed gehad op de kleine maat New Forest-fokkerij. Zij is prestatie-fokmerrie en Elite op haar nakomelingen. In een groot deel van de huidige kleine maat New Forest pony’s is zij terug te vinden in de afstamming. Sharon bracht vier goedgekeurde zonen voort, waaronder Blue Forest Sharon’s Star en Blue Forest Spotlight, die wij zelf hebben gefokt.
Ook sportief hebben onze fokproducten mooie prestaties geleverd. Zo loopt Blue Forest Valentijn als FEI-pony op internationaal niveau en hebben meerdere nakomelingen zich ontwikkeld tot prestatiepony’s in dressuur en springen. Daarnaast zijn verschillende fokproducten regiokampioen geworden en geëindigd in de top van de Hippiade en de landelijke indoorkampioenschappen.

Hoe ben je betrokken geraakt bij het Dutch Pony Championship?
Samen met Petra van Zuthem zit ik in het bestuur van Regio Noord van het Nederlands New Forest Pony Stamboek. Voor het stamboekmagazine De Forester schrijf ik interviews en artikelen voor de jeugdpagina.
Petra vroeg mij of ik ook interviews op de Stallions Night van 2025  voor het Dutch Pony Championship wilde afnemen. Dat leek mij ontzettend leuk om te doen. Het was een mooie ervaring waar ik veel van heb geleerd. Sindsdien word ik regelmatig gevraagd om juryleden en gastjuryleden te interviewen.

Wat houdt jouw rol binnen het DPC precies in?
Ik interview juryleden, gastjuryleden en soms ook sponsors. Vervolgens werk ik deze gesprekken uit tot artikelen voor de website en de Facebookpagina van het Dutch Pony Championship. Daarnaast schrijf ik voor De Forester regelmatig artikelen over het DPC.

Wat vind je het leukste aan het schrijven van artikelen en wedstrijdverslagen?
Het leukste vind ik de gesprekken zelf. Iedere persoon heeft zijn of haar eigen verhaal, visie en passie voor de paarden- en ponysport. Ik probeer die verhalen zo goed mogelijk naar voren te laten komen in een artikel dat prettig leest én recht doet aan de geïnterviewde.
Het geeft veel voldoening wanneer zowel de organisatie als de geïnterviewde zich herkennen in het eindresultaat. Daarnaast vind ik het mooi dat de tips, ervaringen en inzichten van deze mensen gedeeld kunnen worden met deelnemers en andere geïnteresseerden.

Heb je zelf een achtergrond in de pony- of paardensport?
Als kind en tiener reed ik vooral recreatief. Ik maakte veel buitenritten en leerde mezelf rijden op verzorgpony’s. Mijn eerste echte dressuurlessen kreeg ik pas toen ik twintig was. Toen ontdekte ik hoe belangrijk goede begeleiding vanaf het begin eigenlijk is, want ik moest veel opnieuw leren.
Op mijn 22e maakte ik de stap naar de wedstrijdsport met de Friese merrie Ielona. Later reed ik wedstrijden met mijn KWPN-merrie Pandora, waarmee ik M1-startgerechtigd was.
Helaas kwam er door een ernstig ongeluk met een paard voortijdig een einde aan mijn actieve ruitercarrière. Door chronisch rugletsel kon ik niet langer  rijden. Dat was een moeilijke periode en daar heb ik veel verdriet van gehad. Gelukkig kan ik nog altijd volop genieten van het leven rondom de paarden en pony’s: de verzorging, het stalwerk en vooral de fokkerij.

Wat spreekt je het meest aan in de ponysport?
Ik heb enorm genoten van de bijzondere band die onze dochters met hun pony’s hebben opgebouwd. Die pony’s zijn veel meer dan sportpartners; ze zijn echte maatjes.
Kinderen leren verantwoordelijkheid nemen, rekening houden met een dier en de behoeften van de pony op de eerste plaats zetten. Daarnaast leren ze omgaan met successen én teleurstellingen. Samen groeien in de sport, uitdagingen overwinnen en uiteindelijk genieten van een mooi resultaat maakt de ponysport ontzettend waardevol.
Ponysport is zoveel meer dan alleen een proef rijden of een parcours springen.
Wat is een mooie herinnering die je hebt aan de pony- of paardensport?
Er zijn veel mooie herinneringen, maar een van de meest bijzondere momenten was het Gronings Kampioenschap dressuur waar onze oudste dochter met de toen 21-jarige Sharon aan deelnam. Ze werden reservekampioen en mochten samen een ereronde rijden. Het was het laatste jaar waarin er in de ponydressuur nog ererondes werden gereden. Ik weet nog steeds niet wie er meer van genoot: Sharon of onze dochter.
Een andere bijzondere herinnering is het Gronings Kampioenschap springen op 100 centimeter, waar onze jongste dochter ondanks een flinke griep aan deelnam. Met haar pony Blue Forest Sellin reed ze een foutloze basisomloop en mocht als eerste van start in de barrage. Uiteindelijk bleken zij de enige combinatie die ook de barrage foutloos wist af te leggen.
Omdat ze zich zo ziek voelde, had ze nauwelijks meegekregen hoe de andere deelnemers hadden gereden. Tijdens het uitstappen werd ze ineens uitgeroepen tot kampioen. Haar verbazing op dat moment was prachtig om te zien.
Wat hoop je met jouw artikelen en verhalen over te brengen aan deelnemers en volgers?
Ik hoop dat ik de visie, kennis en passie van de geïnterviewde personen goed kan overbrengen. Wanneer deelnemers en volgers daardoor enthousiast raken, nieuwe inzichten opdoen of geïnspireerd worden om zich verder te ontwikkelen, dan heb ik mijn doel bereikt.

Wat doe je graag in je vrije tijd naast het schrijven en de sport?
Ik ben actief binnen het Nederlands New Forest Pony Stamboek als bestuurslid en keuringscoördinator van Regio Noord. Daarnaast maak ik deel uit van de Centrale Merriekeuringscommissie (CMK) en de Centrale Hengstenkeuringscommissie (CHK). Samen organiseren we onder andere de Centrale Merriekeuring en de Centrale Hengstenkeuring.
Naast mijn werkzaamheden binnen de ponywereld fiets, lees en teken ik graag.

Tot slot
Met haar jarenlange ervaring binnen de fokkerij, haar betrokkenheid bij het Nederlands New Forest Pony Stamboek en haar liefde voor de pony- en paardensport is Marjolijn Willems een waardevolle kracht achter de schermen van het Dutch Pony Championship. Door haar interviews en artikelen krijgen deelnemers en volgers niet alleen een kijkje achter de schermen, maar worden zij ook geïnspireerd door de kennis, ervaring en passie van de mensen die de sport maken tot wat zij is.